வான் முட்டும் நெற்போர் உயர வக்கற்று

வான் முட்டும் நெற்போர் உயர வக்கற்று
கண்முன் திரட்டும் வைக்கோற்போர் ஆகிற்று
செந்நெல் ஊடு கயல் உகளும்  நன்னிலம்  வற்றி
செம்மணல் ஊடு வெயில் சுடும்  நிலமான தேறி

நான் வாழ்ந்த காலம் ஆயிரம்

நான் வாழ்ந்த காலம் ஆயிரம் ஆண்டுகள் இல்லை 

நான் தேக்கிய காதல் சாவது காலக்கணக்கில் இல்லை 

காற்றிலே காதல் வந்தது

காற்றிலே காதல் வந்தது
என் சுவாசம் ஆனது
மழையிலே காதல் வந்தது
ஒரு காய்ச்சல் தந்தது
என்னுள் ஏதோ ஆகின்றது
இதுதான் காதல் சொல்லாமல்
சொல்கின்றது
நிலம் சூழ்ந்த கடலாகவே
உன் காதல் உள்ளுக்குள்ளே
அழகான தீவாகவே
உன் முகம் அதன் நடுவிலே